Wciąż pamiętam pierwszy dzień, Justyna,

Wciąż pamiętam pierwszy dzień, Justyna, kiedy świat zwolnił, jakby chciał nam dać czas. Siedzieliśmy nad jeziorem na kocu, a twoje oczy świeciły jak blask. W twojej obecności byłem spokojny, jakby wszystko miało sens. Zbliżyliśmy się do siebie tak cicho… i wtedy musiałem cię pocałować, więc… Bo ja kocham cię, Justyna, bardziej niż umiem to powiedzieć dziś. Z tobą byłem najlepszą wersją siebie, a bez ciebie czegoś w sercu brak mi wciąż. I choć czas zabrał nam to wszystko, choć popełniłem tyle błędów ja… to ja kocham cię, Justyna, i będę kochał cię… do końca świata. Mieliśmy piękny czas, naprawdę piękny, najpiękniejszy, jaki dało życie mi. Wybrałem ciebie, by pojechać do Polski, choć mówiłem, że nigdy nie zmienię drzwi. Byłem facetem, co nie opuszcza kraju, co się trzyma zawsze swoich racji. Ale dla ciebie… nie musiałem myśleć, ty byłaś moją jedyną decyzją. Bo ja kocham cię, Justyna, bardziej niż umiem to powiedzieć dziś. Z tobą byłem najlepszą wersją siebie, a bez ciebie czegoś w sercu brak mi wciąż. I choć czas zabrał nam to wszystko, choć popełniłem tyle błędów ja… to ja kocham cię, Justyna, i będę kochał cię… do końca świata. Nie zawsze byłem tym mężczyzną, który robi wszystko dobrze, wiem… i łamie mnie to serce do dziś, bo chciałem tylko chronić cię. Jeśli możesz… wybacz mi jeszcze raz, choć nie wiem czy zasługuję na to… ale muszę ci powiedzieć: przepraszam… Bo ja kocham cię, Justyna, i nie zgaśnie to, choć minie czas. Ty byłaś moim domem, moim światłem, moim spokojem pośród burz i strat. I choć dzisiaj już nie jesteś obok, choć życie rozdzieliło nas… to ja kocham cię, Justyna… i zawsze będę kochać cię… zawsze.