[Intro]

[Intro] (Instrumental Solo) [Verse 1] Cisza rani głębiej niż jakiekolwiek słowo, Gdy wołam Was — tylko wiatr mi odpowiada. Puste miejsca stoją przy mnie jak groby, A wczoraj jeszcze tu błyszczał Wasz świat. [Verse 2] W myślach wracam do chwil bez pretensji, Do śmiechu, co rozjaśniał każdy dzień. Jak mam iść dalej bez Was, powiedzcie mi, Skąd mam brać siłę, skoro połowa mnie zniknęła? [Chorus] Dla tych, co odeszli — płacze dziś serce moje, Bo bezlitosny czas Was zabrał z tego świata. Każda noc to rozmowa z niebem, proszę Was, Czy jeszcze kiedyś odnajdę Was w niebie? Dla przyjaciół, których nie ma już wśród nas, Płonie pamięć — cicha, jak ukryta łza. [Verse 3] Tyle słów nie zdążyłem Wam powiedzieć, Tyle chwil uciekło jak dym z palca. Czas nie leczy rany — on tylko uczy, Jak żyć z bólem, co mieszkę w mnie na stałe. [Verse 4] Czasem czuję, jakbyście byli tu obok mnie, Jakby ktoś szeptał: „Nie bój się, żyj dalej”. Lecz gdy odwracam się — znów jestem sam, A świat milczy, jakby Was tu nigdy nie było. [Chorus] Dla tych, co odeszli — płacze dziś serce moje, Bo bezlitosny czas Was zabrał z tego świata. Każda noc to rozmowa z niebem, proszę Was, Czy jeszcze kiedyś odnajdę Was w niebie? Dla przyjaciół, których nie ma już wśród nas, Płonie pamięć — cicha, jak ukryta łza. [Bridge] Jeśli gdzieś tam jesteście — poczekajcie na mnie, Jeszcze kiedyś przekroczę ten niebieski próg. Usiądziemy razem jak dawniej, spokojnie, Bez bólu, bez ciszy, bez zbędnych słów. [Chorus] Dla tych, co odeszli — śpiewa dziś dusza moja, Choć w gardle wciąż rośnie mi gorący płacz. Bo prawdziwa przyjaźń nie umiera nigdy, Ona tylko odchodzi… by czekać tam w niebie. [Outro] (Instrumental Solo)