„Vivo per te, Aleksandra” Zwrotka 1 Gdy noc otula

„Vivo per te, Aleksandra” Zwrotka 1 Gdy noc otula cicho świat, a cisza mówi więcej niż słowa, ja czuję, że oddycham lżej, bo jesteś przy mnie… Aleksandro. W Twoich oczach mieszka dom, w Twoich dłoniach spokój mam. I choćby cały świat się zmienił, ja zawsze wrócę tam. Pre-refren Amore mio… powiedz mi, czy czujesz to co ja? Bo bez Ciebie moje serce nie zna dnia… Refren Bo ja żyję… bo jesteś Ty, io vivo per te, Aleksandro ma. W Twoich ramionach znika strach, sei la mia vita, mój najpiękniejszy znak. Ja żyję… bo jesteś Ty, jak światło, które budzi dzień. I kiedy zabraknie mi słów, tu sei la mia canzone — wiem. Zwrotka 2 Z Tobą zwykły dzień ma sens, jakby los napisał go dla nas. Twój uśmiech jest jak ciepły wiatr, co zabiera z serca żal. Gdy życie próbuje nas zmęczyć, Ty jesteś siłą moich chwil. I jedno Twoje „jestem tutaj” wystarczy, bym znów żył. Pre-refren Tesoro mio… zostań tu, niech czas nam sprzyja dziś. Bo każda chwila bez Ciebie to tylko cień i mgły. Refren Bo ja żyję… bo jesteś Ty, io vivo per te, Aleksandro ma. W Twoich ramionach znika strach, sei la mia vita, mój najpiękniejszy znak. Ja żyję… bo jesteś Ty, jak słońce, które wraca co dzień. I nawet gdyby zgasł mi świat, tu sei il mio cielo — wiem. Mostek (bardzo emocjonalnie) A jeśli przyjdzie gorszy czas… jeśli los spróbuje nas złamać… przysięgam — nie puszczę Twoich rąk… per sempre… per sempre… Bo miłość to nie są słowa, to Ty… i ja… to nasze „my”. Finał (wielkie, operowe zakończenie) Ja żyję… bo jesteś Ty, io vivo per te, jedyna ma. Niech cały świat usłyszy dziś: ti amo tanto, Aleksandro… ja. Bo ja żyję… bo jesteś Ty… amore mio… na zawsze.