Krzysztof Wiatrak

Czterdzieści trzy lata minęły jak chwila, przy taśmach, przy pracy – solidna to siła. Gdy trzeba pomocy, to pierwszy już stoi, życzliwy, koleżeński – nikt się go nie boi. Krzysztof Wiatrak– człowiek złoty, każdy dobrze wie, serce ma ogromne i do pracy rwie. Gdzie on się pojawi, jaśniej robi się, takich ludzi dzisiaj bardzo mało jest. W Elektrowni w Bełchatowie dzień po dniu, obchodowy nawęglania – zawsze wierny tu. Czy upał, czy zima, czy wicher i deszcz, on robił, co trzeba, jak fachowiec – bez ściem. Krzysztof Wiatrak– człowiek złoty, każdy dobrze wie, serce ma ogromne i do pracy rwie. Gdzie on się pojawi, jaśniej robi się, takich ludzi dzisiaj bardzo mało jest. W domu czeka Marzena – gospodyni i żona wspaniała, jej pączki pachnące – to rodzinna chwała. Dzieci i wnuki – gromadka jak cud, bo rodzice włożyli wychowania trud. Na dobrych ludzi wychowani są, niosą w świat uczciwość, miłość, dom. A teściowa Marysia dobrze o tym wie – lepszego zięcia nie znajdzie się. Krzysztof Wiatrak – człowiek złoty, każdy dobrze wie, serce ma ogromne i do pracy rwie. Gdzie on się pojawi, jaśniej robi się, takich ludzi dzisiaj bardzo mało jest. Dziś nowy rozdział właśnie zaczyna się, emerytura piękne chwile niesie. Niech zdrowie, spokój zawsze przy Tobie trwają, a marzenia spełniać czas Ci dają. Dziękujemy za serce, za dobro i trud – niech przed Tobą najpiękniejszych będzie sto lat i w bród.