θα το βρουμε μαζι

Δεν είμαστε φλόγα που καίει στον αέρα, ούτε υπόσχεση μεγάλη σαν πρεμιέρα. Είμαστε δυο χέρια που ψάχνουν ισορροπία, σε μια κουζίνα με φως και αμηχανία. Μιλάμε για καιρό και για λογαριασμούς, μα κρύβουμε στα μάτια μας μικρούς σεισμούς. Κι όταν η σιωπή μας βαραίνει το δωμάτιο, μοιάζει η αγάπη μας φορτίο γιγάντιο Θα το μάθουμε μαζί, βήμα με βήμα, σαν κινητό που παλεύει χωρίς σήμα. Θα πέσουμε θα γελάσουμε ξανά κι η καρδιά θα μένει στα στενά. Δεν είναι «για πάντα» μια φωνή δυνατή, είναι «μείνε» πριν από κάθε αυγή. Κι αν όλα μοιάζουν δύσκολα πια θα το βρούμε μαζί-μαζί έτσι απλά. Ο καφές σου κρύος στο περβάζι στέκει, κι η μέρα απ’ το παράθυρο σιωπηλά μας βλέπει. Δεν είμαστε τραγούδι που ζητάει ρεφρέν, μα δυο άνθρωποι που δεν ξέρουν το "δεν" Κρατάς τον θυμό σαν σιωπή στο στόμα, κι εγώ τον φόβο μουδιασμένο το σώμα Μα όταν ακουμπάς τον ώμο μου αργά, η απόσταση σπάει,δώσε μου μια αγκαλιά Θα το μάθουμε μαζί, βήμα με βήμα, σαν δυο φωνές που ψάχνουν το ίδιο κύμα. Θα σπάσουμε τις λέξεις που μας πονάνε, καινούργιες θα χτίσουμε που να μας χωράνε. Δεν είναι αγάπη που ζητά ουρανό, είναι να λες «σε διαλέγω» πιο απλό. Κι αν ο κόσμος μας τραβάει μακριά, θα το μάθουμε μαζί — μαζί ξανά. Ίσως η αγάπη να μην είναι παιχνίδι, μα ένα μικρό «εδώ» που όλα τα ανοίγει Όχι θύελλα-ούτε θρίαμβος μεγάλος, μα δυο καρδιές που λένε «μείνε, κι ας είμαι λάθος». Θα το μάθουμε μαζί, βήμα με βήμα, σαν δυο φωνές που ψάχνουν το ίδιο κύμα. Θα σπάσουμε τις λέξεις που μας πονάνε, καινούργιες θα χτίσουμε που να μας χωράνε. Δεν είναι αγάπη που ζητά ουρανό, είναι να λες «σε διαλέγω» πιο απλό. Κι αν ο κόσμος μας τραβάει μακριά, θα το μάθουμε μαζί — μαζί ξανά. Θα το μάθουμε μαζί, βήμα με βήμα, σαν δυο φωνές που ψάχνουν το ίδιο κύμα. Θα σπάσουμε τις λέξεις που μας πονάνε, καινούργιες θα χτίσουμε που να μας χωράνε. Δεν είναι αγάπη που ζητά ουρανό, είναι να λες «σε διαλέγω» πιο απλό. Κι αν ο κόσμος μας τραβάει μακριά, θα το μάθουμε μαζί — μαζί ξανά.