Zwrotka 1:

Zwrotka 1: Była zwykłą dziewczyną, co śmiech miała w oczach, Chodziła po lesie, zbierała zioła w mocnych dłoniach. Każdy dzień był jasny, każdy sen tak lekki, Aż w sercu zakwitły sekrety stare jak pieśni wieki. Refren: I stała się szeptuchą, co zna każdy cień, Zioła w dłoniach, magia w każdym dźwięku słów. Kiedy księżyc wschodzi, wita nocny cień, Jej szept koi serca, a tajemnica w niej. Zwrotka 2: Opowiadają wioski, że widzą ją wśród mgieł, Śpiewa dla dusz, co zagubiły się w cieniach drzew. Nie ma strachu, nie ma gniewu — tylko szept i moc, Przeszłość miesza z przyszłością, dotykając losów noc. Refren: I stała się szeptuchą, co zna każdy cień, Zioła w dłoniach, magia w każdym dźwięku słów. Kiedy księżyc wschodzi, wita nocny cień, Jej szept koi serca, a tajemnica w niej. Most: Nie szukaj jej w lustrze, nie wołaj po imieniu, Ona zna twoje myśli, zanim powiesz jedno słowo. W jej oczach płoną historie, dawne jak świat, Szeptucha w lesie, gdzie czas przestaje biec tak. Refren: I stała się szeptuchą, co zna każdy cień, Zioła w dłoniach, magia w każdym dźwięku słów. Kiedy księżyc wschodzi, wita nocny cień, Jej szept koi serca, a tajemnica w niej. Outro: Więc jeśli kiedyś zgubisz drogę wśród mroku dni, Szeptucha znajdzie cię tam, gdzie noc styka się z mgłą i śni.