Zwrotka 1

Zwrotka 1 Ma spojrzenie jak poranek nad miastem, Gdy wraca z drogi i świat nagle jaśnieje. Maciej w chmurach czuje się najpewniej, Tam myśli ciszej, serce bije pewniej. Na ziemi potrafi mówić wprost, A ja słyszę „kocham” — bez znaków, bez mostów. Nie owija słów w milczenie i czas, Zawsze wie, co powiedzieć — i trafia w nas. Refren Bo Maciej najbardziej kocha być w chmurach, A ja czekam tu. Między niebem a ziemią jest miejsce, Gdzie spotykamy się znów. Dobre to wróg najlepszego — on wie, A ja wiem, że najlepsze jest „my”, nie „ja” i nie „ty”. Zwrotka 2 Zwiedził świat szybciej niż bije zegar, Tysiące miejsc, a jeden adres w snach. Perfekcjonista — także w uczuciach, Bo dba o miłość jak o każdy lot. Ma apetyt na życie, na każdy dzień, A ja jestem spokojem, gdy kończy się tlen. Pre-Chorus 2 Talerze, kurz i zwykły dzień, Zło konieczne… ale razem łatwiej jest przejść. Refren Bo Maciej najbardziej kocha być w chmurach, Tam gdzie cisza ma sens. A ja uczę się lotów bez skrzydeł, Gdy trzymam jego rękę tu, teraz, w ten czas. Dobre to wróg najlepszego — więc wybiera wciąż, By miłość była najlepszą z ról. Most (walentynkowy) Rodzina to port, ja jestem domem, Nawet gdy dzieli nas cały glob. Zawsze mówi „kocham”, zawsze wie jak, Jak sprowadzić serce bezpiecznie na pas.