Świt

Świiiit Odebrał całą miłość Nic nie zostało Łzyyyy Guido i Barbekon Ją zastąpiły Świiiit Odebrał całą miłość Nic nie zostało Łzyyyy Guido i Barbekon Ją zastąpiły Była sobie Marta, Piotrek i Kamil Kamil i Marta byli w sobie zakochani Życie im się bardzo dobrze układało Jednak pewnego dnia coś strasznego się stało Marta poznała Piotra, niezły to był kawał łotra Zachęcił ją do grania w Robloxa Grali często w Świt, jeździli wagonikiem Piotr chciał ją uwieść swoim stałym trikiem Kamilowi było przykro, mniej czasu razem spędzali Odnosił wrażenie jakby się oddalali Nie wiedział co zrobić, utknął w rozterce Najostrzejszy nóż pojawił mu się w ręce Jednak mu wypadł, boska interwencja Guido Filipazzi uratował młodzieńca Wracając do szpontu, Piotr dalej w świta grał Po policzku Kamila co wieczór ciekła łza Czuł się samotny, zdradzony, porzucony Głupim wagonikiem w robloxie zastąpiony Świiiit Odebrał całą miłość Nic nie zostało Łzyyyy Guido i Barbekon Ją zastąpiły Kłócić się I tak nigdy nie mam racji Wydawać by się mogło, że Jesteśmy źle dobrani Najgorsze jest jednak to Twoje rozczarowanie Wiem, zapomniałem Ci powiedzieć, że Jestem zakochany Więc lepiej mnie zabij, wyrzuć z pamięci Lepiej odejdź, pozwól mi odejść Lepiej zapomnij, pozwól zapomnieć