Tranen van Mama

Yeah… Dit is geen stoer verhaal, dit is m’n waarheid mama Ik zie je nog staan bij het raam elke nacht Gordijn half open, jij die op mij wacht Straatlantaarn schijnt op je gezicht vol zorgen Terwijl ik rende voor geld tot de vroege morgen Ik zei: “Ik ben zo thuis”, maar je wist dat ik loog Ik rook naar die straat, naar rook en naar dope Deal in m’n tas, ijzer op zak Dacht dat ik leefde, maar mama ik zak Ik koos voor de hoek, koos voor de fame Snelle doekoe, maar vuile game Boys om me heen die me ‘broer’ noemden luid Maar niemand van hun hielp jou met die pijn in je huid Elke sirene liet jouw hart overslaan Elke onbekende nummer deed je beven voortaan Bang dat ze zeiden: “Mevrouw, we hebben nieuws…” Over je zoon in een lijkzak of in het ziekenhuis En ik? Ik voelde me groot in de wijk Maar thuis was ik afstand, koud en ontwijk Jij vroeg: “Gaat het goed?” ik zei: “Maak je geen druk” Maar diep vanbinnen brak jij stuk Ik weet nog die dag in die koude cel Betonnen muren, stilte, alleen met mezelf Geen boys, geen praat, geen stoere lach Alleen m’n gedachten die kwamen met kracht Ik zag jouw gezicht toen ze mij meenamen Je handen trilden, je kon m’n naam amper uitspreken Je keek me aan alsof je me kwijt was Alsof je zoon al een beetje dood was Mama dat beeld blijft in m’n hoofd gegrift Dat was het moment dat m’n hart werd gestift Met schuld en spijt die ik niet kan wissen Voor elke knuffel die ik heb zitten missen Jij gaf me liefde, jij gaf me je alles Zette jezelf altijd laatste, zelfs als je moe was van alles En wat gaf ik terug? Stress en verdriet Een naam bij de politie, dossiers vol shit Je bad voor me ’s avonds, ik weet dat het waar is Terwijl ik buiten stond waar het gevaar is Jij vroeg God of Hij me wilde sparen Terwijl ik m’n leven zat te verjaren Ik dacht dat ik sterk was met wapen op zak Maar echte kracht is breken en zeggen: “Ik zat fout, ik zak.” Echte kracht is stoppen met rennen En leren je eigen demonen te kennen Mama ik schaam me voor wat ik deed Voor elke traan die langs je wangen gleed Voor elke keer dat jij zei: “Dit is niet jij” Maar ik luisterde niet, ik was te vrij Te vrij in m’n hoofd, gevangen in straat Gevangen in trots en verkeerde maat Maar die cel gaf me tijd om te zien Dat jij altijd m’n echte team Geen snelle money kan jouw lach vervangen Geen status of naam kan jouw liefde vangen Wat heb ik eraan om ‘respect’ te krijgen Als jij in stilte zit te zwijgen? Ik wil dat je slaapt zonder angst in je borst Dat je niet meer schrikt van sirenes in de dorst Ik wil dat je zegt tegen iedereen: “Dat is mijn zoon, hij loopt nu recht, hij is niet meer alleen.” Ik beloof je mama, ik kies ander pad Geen deal meer, geen nacht in de stad Geen ijzer meer dat m’n broek naar beneden trekt Maar doelen die ik eerlijk bereik met respect Het wordt niet makkelijk, ik weet het goed Die straat blijft roepen, die oude buurt Maar elke keer als ik twijfel of val Denk ik aan jou, en ik sta weer op, overal Alles komt goed, dat beloof ik je hier Niet met woorden alleen, maar met daden en spier Ik draag jouw pijn als brand in m’n hart Dat is m’n reminder voor een nieuwe start Mama vergeef me voor wie ik was Ik bouw aan de man die ik worden moest pas En ooit als ik zelf een kind in m’n armen hou Begrijp ik pas echt wat ik deed met jou Tot die dag blijf ik vechten en gaan Zodat jij weer trots naast me kan staan Geen tranen meer mama, alleen nog licht Jouw zoon kiest eindelijk voor het juiste gezicht. Alles komt goed… Dat beloof ik.