Afghanistan

به کوچه‌های غریبِ وطن چراغی هست که از تبارِ وفا، مردِ بی‌ریاگی هست نه در پیِ زر و زور است و نام و نان هرگز دلش به دردِ دلِ خلق آشنایی هست به هر کجا که غمی بود، سایه‌بان گردید به هر کجا که شبی بود، روشنی‌فزایی هست میانِ مردمِ خود ساده می‌زند قدمی به فکرِ آب و نوا و به فکرِ فردایی هست اگر یتیمی به اشک آمد و دلی بشکست نخست بر درِ آن خانه، او صدایی هست به وقتِ سختیِ این خاکِ خسته از طوفان چو کوه، استاده و مردانه‌پایی هست گواهِ کوچه و مسجد، گواهِ دشت و دیار که نامِ او به دلِ خلق آشنایی هست جاوید فضلی آن دلِ آگاهِ روشن است که فکرِ مردم و ملت، دعایی هست نه خسته می‌شود از راهِ خدمتِ همگانی نه در دلش به جز از مهر، جایگاهی هست خدا نگه‌دارِ او باد در مسیرِ وطن که خدمتش به دلِ ما چه خوش‌صفایی هست