Trzydziesty bieg”
Piano, guitar, soft voice, emotional, sentimental, ambient, soft rock, pop motivation
00:00 / 00:00
Lyrics
Trzydziesty bieg”
Yo, yo, yo!
Damy i panowie, proszę zapiąć pasy,
Bo dziś na starcie życia…
Przemysław Wilkosz – trzydziesty bieg!
Od małego wiedział, że nie będzie nudno,
Gdy inni woleli piłkę, on wolał klucz i brudną dłonią cud zrobić trudno.
Zapach benzyny lepszy niż perfumy,
A dźwięk silnika budził większe emocje niż niejedne tłumy.
Nie pytał „czy warto?”, tylko „gdzie maska?”,
Każda usterka była jak zagadka.
Czasem coś stuka, czasem coś trzeszczy,
Ale Przemek ogarnia – nawet jak los się wkurzy i skręci.
BMW? – „Nie moja bajka, sorry”,
Mercedes? – „Za grzeczny, za wolny do tej historii”.
On lubi, gdy serce bije trochę szybciej,
Audi w duszy gra, a Cupra krzyczy: jeszcze wyżej!
Bo on nie stoi w miejscu,
Zawsze ma plan i cel,
Gdy życie wrzuca mu zakręt,
On wchodzi w niego bez łez.
To Przemysław Wilkosz – trzy dekady na liczniku,
A w oczach dalej ogień, nie kurz z kalendarzyków.
Audi w sercu gra, Cupra daje znak,
Że jeszcze wiele tras przed nim, to dopiero start!
Hej!
Za te wszystkie drogi, które wciąż są przed nim,
Za ludzi obok, za marzenia, które pędzą z nim!
Trzydzieści lat to nie meta, to checkpoint,
Reset myśli, nowy level, czysty content.
Trochę błędów wstecz, trochę lekcji w kieszeni,
Ale każda z nich zrobiła go tym, kim jest dzisiaj – bez ściemy.
Nie zawsze było gładko jak nowy lakier,
Czasem rdza na planach, czasem pusty bak też.
Ale on nie z tych, co narzekają na los,
Raczej z tych, co dokręcą śrubę i jadą wprost.
Gdy mówi „dam radę” – to znaczy, że da,
Gdy mówi „jeszcze chwila” – to będzie konkretna zmiana.
Przy aucie jak artysta, przy życiu jak wojownik,
Nie potrzebuje logo, żeby wiedzieć, kim jest i dokąd goni.
Bo nie chodzi o to, ile masz lat,
Tylko czy wciąż potrafisz się śmiać.
Czy dalej czujesz ten dreszcz,
Gdy odpalasz marzenia – tak jak dziś, tu i teraz.
Impreza się kręci, kieliszki do góry,
Przemek dziś świętuje, jutro znów do roboty – bez cenzury.
Ktoś krzyczy: „BMW najlepsze!” – Przemek tylko się śmieje,
„Spoko, każdy ma prawo się mylić” – i dalej swoje jedzie.
Mercedes w tle? Elegancja i klasa,
Ale Przemek woli, gdy adrenalina wzrasta.
Cupra jak charakter – ostra, bez filtrów,
Audi jak styl – bez gadania, bez zbędnych trików.
Znajomi wokół, śmiech niesie się daleko,
To są te momenty, które zostają na wieczność, nie tylko na zdjęciach, nie tylko na story,
Tylko w głowie – jak najlepsze wspomnienia z drogi.
To Przemysław Wilkosz – dziś cały świat tańczy,
30 lat doświadczeń, a apetyt wciąż większy!
Audi w sercu gra, Cupra daje gaz,
Niech ta noc się nie kończy, niech poniesie nas!
Hej!
Za zdrowie, za pasję, za każdy nowy dzień,
Niech życie będzie jak trasa – bez zbędnych czerwonych świateł, bez ściem!
Bo gdzieś między śrubką a kolejnym snem,
Zrozumiał, że ważne jest, kto stoi obok, nie tylko cel.
Nie liczy się marka, kasa czy blask,
Tylko czy masz do kogo wracać, gdy gasisz światła i dźwięk opada.
Trzydziestka to moment, by spojrzeć wstecz,
I powiedzieć sobie: „Nie było źle”.
A potem włączyć pierwszy bieg przyszłości,
I pojechać dalej – szybciej, mądrzej, z jeszcze większą miłością.
Jeśli życie to droga – on zna jej smak,
Wie, że czasem trzeba zwolnić, by później dać gaz.
Niech każdy zakręt uczy, niech każda noc trwa,
Bo najlepsze historie dopiero piszą się nam.
To Przemysław Wilkosz – zapamiętaj to imię,
Bo to typ, co nie odpuszcza i zawsze idzie po swoje.
30 lat? To dopiero wstęp,
Najlepsze wersy tej płyty dopiero przed nim – wiesz?
Hej!