Zwrotka 1

[Intro – powolna gitara akustyczna, melancholijna atmosfera, ciche pianino w tle] [Verse 1 – powolny rytm, delikatny akompaniament gitary] Zgasło światło… nagle, bez słów Jak świeca, co kończy swój dzień Został tylko niedokończony oddech I Twoje imię… gdzieś obok mnie [Verse 2 – kontynuacja nastroju, subtelna perkusja w tle] Cisza była jak ciepłe ramiona Nie bolało już zupełnie nic Tylko serce biło wspomnieniami Tych wszystkich naszych zwykłych dni [Verse 3 – lekko większa intensywność, dodane smyczki w tle] Pusty pokój… Twoja poduszka Jeszcze ciepła… jeszcze Ty Nie wiedziałem, że aż tak bardzo Można kochać… do końca swych sił [Chorus – pełniejsze brzmienie, smyczki, emocjonalnie, wokal z echem] A tam… po drugiej stronie ciszy Usłyszałem Twój głos „Nie płacz… ja tu jestem blisko” Choć rozdzielił nas bezlitosny los [Verse 4 – łagodniej, gitara akustyczna solo] Chciałem zostać… jeszcze chwilę, dwie Lecz szepnąłeś: „Wracaj… to jeszcze nie Twój czas” A ja pękłem… bo Ty zostałeś tam… nie ja… nie my… [Verse 5 – spokojnie, senna atmosfera, ciche szumy w tle] Widziałem Ciebie — byłeś spokojny Jakby ból nie dotyczył Cię już Uśmiech — ten sam, który znałem Gdy szeptałeś: „Nie bój się… już” [Verse 6 – wzrost emocji, powiększony akompaniament gitary] Chciałem powiedzieć, że tęsknię Że świat bez Ciebie traci sens Że każdy dzień jest teraz ciszą A noc rozmową… jak w pustym śnie [Bridge – ciszej, pianino solo, introspekcja, wokal w niskim rejestrze] Dotknąć dłoni… nie mogłem Zawołać — głos utonął gdzieś Tylko łzy, których tam nie było Spływały… po duszy, nie po mnie [Chorus – pełniej, maksimum emocji, pełna orkiestra, wokal z powiększonym echem] A tam… po drugiej stronie ciszy Wciąż słyszałem Twój ciepły szept „Pamięć nie znika… ona zostaje” Choć kończy się nasz ziemski bieg [Verse 7 – spokojnie, z echem, gitara akustyczna z subtelnym echem] Chciałem zostać w Twoim świecie Zniknąć razem… bez słów, bez dna Lecz cisza oddała mnie życiu A Ciebie zatrzymała… na zawsze… tam… [Verse 8 – cicho, refleksyjnie, tylko pianino i wokal] Dlaczego pamięć nie umiera Skoro odchodzą ci, co są jej tchem? Dlaczego serce wciąż pamięta Dotyk, którego nie ma już? [Verse 9 – wzrost napięcia, dodana perkusja akustyczna] Wołałem Ciebie przez bezkres nocy Szeptałem imię w pusty mrok I wtedy… w ciszy… tak wyraźnie… Usłyszałem: [Pre-Chorus – emocjonalnie, wokal z wzrastającą intensywnością] „Poczekaj… jeszcze nie teraz… Spotkamy się… gdy przyjdzie Twój czas… Nie bój się… ja poprowadzę Cię…” [Outro – wyciszenie, gitara + pianino, powolne wygaszenie, wokal z delikatnym echem] Więc żyję… choć część mnie umarła Tam — gdzie zostałeś Ty I tylko nocą, gdy świat zasypia Czuję… jak wracasz w moich snach A gdy ostatni raz zamknę oczy Nie będzie bólu… ani łez Bo po drugiej stronie ciszy Znów powiesz cicho… „Już jesteś… chodź… Nie bój się… jestem tu… Pomogę Ci… To już Twój czas…” „A ja… wiedziałem, że codziennie przychodziłeś do mnie… i dziś w końcu Cię usłyszałem.”