Κερι τρεμοσβημένο
Γρηγοριανός Ύμνος,Σκοτεινό ατμοσφαιρικό, Αναγέννηση.,Προσμονή,Απελπισία,Ρομαντικός,Συναισθηματική και ζωντανή ατμόσφαιρα,Νυχτερινή ερωτική σκηνή,Αργό λυπημένο,Σκοτεινός,Μυστηριώδης,Αργός,Επιβραδυνόμενος,Μεταβαλλόμενος ρυθμός,Γυναικεία φωνή,Ανδρική φωνή
00:00 / 00:00
Lyrics
Ένα ασκέρι όνειρά μου, φορτωμένα...
και μία νιότη, απ' τον χάρο ζηλευτή.
Πήγανε στράφι όλ' αυτά μαζί με 'μένα,
σάματι νιώσεις πράμ' αγάπη μου κι εσύ!
Με βλέμμα ωχρό τηνε θωρώ, αγάλι σβήνει...
πριν απ' την ώρα της, την έρμη μου ζωή.
Μα μιάν ελπίδα να ποθάνω δε μ' αφήνει:
τα γεραθειά πως ίσως ζήσομε μαζί!
Οι φλέγες σπούνε και μελάνι 'χω το αίμα...
παράπονό μου, σα θα γίνεις πάλ' εσύ.
Θαρρ' όσα γράφω πως πηαίνουνε χαμένα,
κι οι χρόνοι φεύγουνε και λιώνουν σα κερί!
Ως κ' η ελπίδα πια, κερί τρεμοσβημένο...
πόση ν' αντέξει του ανέμου ταραχή.
Έχω περάσει μιά ζωή να σ' ανημένω,
και δε κατέχω, φως μου ακόμα, το γιατί!