(Intro – flet solo, spokojny dron liry)

(Intro – flet solo, spokojny dron liry) [Zwrotka I] Gdy zmierzch otula pola mgłą, A wiatr przycicha wśród drzew, Przy ogniu płomień rośnie w krąg I budzi uśpiony śpiew. Na progu stoisz, niesiesz kurz Dalekich, nieznanych dróg, Pod naszym dachem znajdziesz już Spokojny, bezpieczny próg. [Refren] To dom z ognia, dom ze światła, Gdzie się serce z sercem splata. Chleb na stole, sól jak znak, Że nie jesteś tutaj sam. Wspólny płomień, wspólny czas, Jedna ziemia łączy nas. Kto przekroczy próg tej nocy, Ten zostaje wśród nas. [Zwrotka II] Nie pytam, dokąd wiedzie szlak, Ni jaki ciężar niesiesz, Bo każdy w sercu nosi znak Minionych dróg i wskrzeszeń. Przy ogniu znika obcy cień, Gdy dłonie łączy gest, Tu nawet cisza ma swój sens I wspólny, równy oddech. [Refren] To dom z ognia, dom ze światła, Gdzie się serce z sercem splata. Chleb na stole, sól jak znak, Że nie jesteś tutaj sam. Wspólny płomień, wspólny czas, Jedna ziemia łączy nas. Kto przekroczy próg tej nocy, Ten zostaje wśród nas. [Zwrotka III] Gdy świt rozchyli nieba brzeg I ruszysz znów w swój świat, Niech w twoim sercu płonie ślad Tej nocy, wspólnych lat. Bo dom nie z drewna tylko trwa, Nie z kamienia ani ścian, Dom tam, gdzie ktoś otwiera drzwi I mówi: „Zostań wśród nas”. [Most (ciszej – flet + wokal solo)] Jeśli los przywiedzie cię Znów pod ten ognia krąg, Zawsze miejsce znajdzie się, Zawsze będzie dom. [Finał (pełny chór, skrzypce, mocniejsze bębny)] Dom z ognia, dom ze światła, Gdzie się serce z sercem splata. Chleb i sól — odwieczny znak, Że nie jesteś tutaj sam. Wspólny płomień będzie trwać, Choć minie noc i minie czas. (Outro – spokojny motyw fletu, wygaszony jak żar)