Ο δωκτορ και ο λογιστής

Κουπλέ 1) Ο Άλεξ γράφει στίχους με μελάνι και καημό, διδακτορικό βαρύ, μα ελαφρύ στο τσιπουρό. Μιλάει για σύμπαν, νόηση και υπαρξιακό κενό, κι ύστερα φωνάζει «Κερνάω!» — και γίνεται χαμός. Με κασκόλ και με βιβλία, βλέμμα ποιητικό, σε καφενείο καταλήγει πάντα το θεωρητικό. «Η ζωή είναι ποίηση», λέει με στόμφο σοβαρό, κι ύστερα ζητάει μεζέ και διπλό, παρακαλώ. (Ρεφρέν) Ο Δόκτωρ κι ο Λογιστής, δίδυμο εκρηκτικό, ο ένας γράφει σονέτα, ο άλλος Ε3 και ΦΠΑ στο λεπτό. Μα σαν βρεθούν στο ίδιο τραπέζι, γίνεται σεισμός, με τσίπουρο, μπάλα και γέλιο — παγκόσμιος συνδυασμός! (Κουπλέ 2) Ο Μήτσος με κομπιουτεράκι και φύλλο excel ανοιχτό, στη «Δημοκρατική» παλεύει με τιμολόγιο τρελό. «Ισολογισμός να βγει!» φωνάζει αγχωτικό, μα στο 90’ ουρλιάζει «ΓΚΟΟΟΛ!» — παναθηναϊκό. Πράσινη καρδιά, κασκόλ και νεύρο ηλεκτρικό, μετράει τα έξοδα, μα όχι το οπαδικό. Κι αν χάσει η ομάδα, μαύρο το γραφικό, μα κερνάει κι αυτός — γιατί έτσι είναι το σωστό. (Ρεφρέν) Ο Δόκτωρ κι ο Λογιστής, δίδυμο εκρηκτικό, ο ένας γράφει σονέτα, ο άλλος Ε3 και ΦΠΑ στο λεπτό. Μα σαν βρεθούν στο ίδιο τραπέζι, γίνεται σεισμός, με τσίπουρο, μπάλα και γέλιο — παγκόσμιος συνδυασμός! (Γέφυρα) Ο ένας λέει «Νίτσε», ο άλλος «πέναλτι ήταν καθαρό», ο ένας «υπαρξισμός», ο άλλος «πλήρωσες το ρεύμα αυτό;». Κι όμως στο τέλος γελάνε με το ίδιο το αστείο, γιατί η φιλία δεν μετριέται — ούτε σε ποίημα ούτε σε βιβλίο. (Τελικό Ρεφρέν) Ο Άλεξ κι ο Μήτσος, ιστορία θρυλική, από έδρα πανεπιστημίου μέχρι κερκίδα φανατική. Αν τους δεις μαζί, κράτα ποτήρι γερό, γιατί θα φύγεις τραγουδώντας — και λίγο… ζαλισμένο μυαλό!