Afghanistan

ای وطن، در سینه‌ات صد شورِ پنهان داشتی در دلِ هر مردِ حق، آتش به دامان داشتی در میانِ موجِ درد و فتنه‌های روزگار مردی از جنسِ وفا چون کوهِ ایمان داشتی نامِ نیکت شد بلند از خدمتِ بی‌ادعا در دلِ هر کوچه‌ای صد قصه‌ی جان داشتی جاوید فضلی، ای صدای مردمِ رنجور ما در مسیرِ عشقِ ملت عهد و پیمان داشتی هر کجا فریادِ محرومی به شب می‌شد بلند تو چراغِ خانه‌ی بی‌نورِ انسان داشتی دستِ یاری بر سرِ هر طفلِ بی‌سرپرست چون پدر مهرِ عمیق و لطفِ باران داشتی در تلاطم‌های این دریای آشوب و خطر چون صخره استاده‌گی با عزمِ طوفان داشتی تا همیشه در دلِ این خاکِ پاکِ باوفا نامِ نیکت را چو گنجی جاودانان داشتی