De Saxe vun Bremen

[Intro] [Strophe] Wenn de Weeg dör de Wälder sick winden, un de Morgen den Dau sachte maakt, treckt de Saxe mit Kisten un Ketten, bit de nächste Marktstand erwacht. Sien Holt-Schipp op Rädder getragen, schaukelt sacht as op wiet’ge See. Un de Lüü, se volgt all sien Sporen, denn sien Sülver vertellt vun de See. [Refrain] Hey Ho, Saxe vun Bremen, Smeed vun’t Tafelsülver fien. Ut de Schätzen uns’ Vörfahren maakt du Schmuck in’t Füerschien. Hey Ho, Saxe vun Bremen, fahr dien hölzern Schipp vörut — wo dien Hamer Lieder slöögt. [Interlude] [Strophe] Op den Markt, wenn de Hörner so schallen, steiht dat Schipp ut gehauenem Holt. Witte Tüchern, de wappern bi’m Winde, un de Saxe maakt Sülver to Stolz. Mit sien Hamer, so licht as de Wind, slaat he Ringen ut oll Schietgeschirr. Un de Lüü, se kummt all in Scharen, denn sien Wark hett de Siel vun ehr in sik. [Refrain] Hey Ho, Saxe vun Bremen, Smeed vun’t Tafelsülver fien. Ut de Schätzen uns’ Vörfahren maakt du Schmuck in’t Füerschien. Hey Ho, Saxe vun Bremen, fahr dien hölzern Schipp vörut — wo dien Hamer Lieder slöögt, [Strophe] Un sien Gesicht ünner Hut un de Brillen, glimmt im Schien vun de flackernden Glut. Un de Funken, se danzen im Dunkel, as de Stiern op de wogende Flut. Elkeen Slag is en Gruß ut de Tieden, elke Fuge en Stück vun sien Kunst. Wer en Band vun em dragt an de Hannen, dragt en Leed, dat vun Stärk un Gunst kündt. [Break] [Refrain] Hey Ho, Saxe vun Bremen, Smeed vun’t Tafelsülver fien. Ut de Schätzen uns’ Vörfahren maakt du Schmuck in’t Füerschien. Hey Ho, Saxe vun Bremen, fahr dien hölzern Schipp vörut — wo dien Hamer Lieder slöögt, [Strophe] Wenn de Nacht över Tenten so sacket, un de Händlers de Füer bewacht, klingt sien Hamer noch leise in’t Dunkel, as en Hart, dat för Schönheid erwacht. Un bi Morgen, wenn Nebel sich heven, steiht sien Schipp wedder stolz op de Sand. Denn de Saxe, he treckt mit de Winden, man sien Wark blifft in’t ganze Land. [Refrain] Hey-Ho, Saxe vun Bremen, Smeed vun ollen Sülvertiet. Ut de Löffel vun uns Vörfahren maakt he Ringen, stark un fien un wied. Hey-Ho, Saxe vun Bremen, op dat Schipp ut Holt un Tau — wo dien Füer Funken slinger’t, warrt ut Oold wat Schöns för Fru un Mann genau. Hey Ho, Saxe vun Bremen, Smeed vun’t Tafelsülver fien. Ut de Schätzen uns’ Vörfahren maakt du Schmuck in’t Füerschien. Hey Ho, Saxe vun Bremen, fahr dien hölzern Schipp vörut — wo dien Hamer Lieder slöögt,