കാതോരം കേട്ടോരു കാലം മായുന്നുവോ...

കാതോരം കേട്ടോരു കാലം മായുന്നുവോ... കാണാത്ത ലോകം കൺമുന്നിൽ വിരിയുന്നുവോ... വാക്കുകൾ ഇല്ലാത്ത വൻകടൽ തീരത്ത് നൂറു നിറങ്ങളായ് നീ വന്നു ചേരുന്നുവോ... മൗനത്തിൻ സംഗീതം... ഹൃദയം പാടുന്നു... ചേർന്നു നാം മായുന്നിതാ... ഈ ശൂന്യതയിൽ... ഇരുൾ മൂടും നിശകളിൽ പ്രകാശത്തിൻ ലിപികളായ് കൈകൾ കോർത്തു നാം പുൽകുന്നിതാ... ശബ്ദങ്ങൾ തോരുന്ന വിണ്ണിലെ മേഘമായ് നിശബ്ദതയുടെ താളം നാം തേടുന്നു... മറന്നോരു പാട്ടിന്റെ ഈണം പോലെ... മറയുന്ന കനവിന്റെ തണലിലായ്... നീയെന്ന വെളിച്ചം എന്നിൽ പടരുന്നു... വാക്കുകൾ തോറ്റ പ്രണയമായ്... ഒരു തുള്ളി കണ്ണീരിൽ പുഞ്ചിരി കോർക്കാം... ഒരു കൊച്ചു സ്പർശനത്തിൽ ലോകം കാണാം... ചെവികൾ കേൾക്കാത്ത മന്ത്രങ്ങൾ ചൊല്ലാം... ആത്മാവിൽ ഒന്നായി ലയിച്ചു ചേരാം... മൗനത്തിൻ സംഗീതം... ഹൃദയം പാടുന്നു... ചേർന്നു നാം മായുന്നിതാ... ഈ ശൂന്യതയിൽ...