Zwrotka 1
fado, heavy metal. Spanish Portuguese guitar, rap, trap
00:00 / 00:00
Lyrics
Zwrotka 1
Na kostkach dnia mam jeszcze ślady rdzy,
Z wczorajszym strachem pod poduszką śpię i śnię,
Cudze mapy w kieszeni — obce sny,
A moje serce wciąż wybiera inny brzeg.
Na ścianach głowy stare hasła: „musisz”, „trzeba”,
Jak gwoździe wbite w miękki puls,
Lecz pod skórą rośnie cicha potrzeba —
Żeby pierwszy raz powiedzieć: „już.”
Pre-Chorus
I nawet jeśli most się chwieje jak oddech,
Zrobię krok — nie cofnę stóp,
Bo klatka zawsze była tylko szkicem,
A nie domem z moich prób.
Refren
Zrywam się z łańcuchów zrobionych z „powinienem”,
Rozpinam noc jak zbyt ciasny płaszcz,
Moje życie — moim własnym imieniem,
Mój ogień — mój wiatr.
Niech pęka mur z cudzych wyobrażeń,
Niech krzyczą: „wróć!” — ja biegnę w dal,
Bo wolność pachnie jak deszcz po pożarze
I pierwszy raz oddycham ja.
Zwrotka 2
W zegarach świata obce tempo gra,
Jakbym miał tańczyć w nieswoim śnie,
Lecz moje kroki znają inny takt —
Ten, który rodzi się na dnie.
Z popiołu planów, których nie chcę nieść,
Układam nowy, dziki szlak,
Nie z cudzych rad, nie z czyichś wersji —
Tylko z własnych strat.
Pre-Chorus
A jeśli ciemność zgasi wszystkie drogowskazy,
Będę iskrą — choćby jedną z gwiazd,
Bo wiara to jest ogień bez obrazu,
Co świeci nawet poprzez strach.
Refren
Zrywam się z łańcuchów zrobionych z „powinienem”,
Rozpinam noc jak zbyt ciasny płaszcz,
Moje życie — moim własnym imieniem,
Mój ogień — mój wiatr.
Niech pęka mur z cudzych wyobrażeń,
Niech krzyczą: „wróć!” — ja biegnę w dal,
Bo wolność pachnie jak deszcz po pożarze
I pierwszy raz oddycham ja.
Bridge
Nadzieja — mały ptak w żebrach,
Co wali skrzydłem o kraty lat,
Każde „nie wolno” zmieniam w żagiel,
Każde „nie dasz rady” — w start.
Refren – finał
Zrywam się z łańcuchów — niech spadają z dźwiękiem,
Jak stare nuty, fałszywy chór,
Moje życie piszę własnym rękiem,
Nie cudzy mur.
I nawet gdy wiatr będzie przeciw,
Podniosę głos ponad huk i pył —
Bo wolność zaczyna się w jednym słowie:
„Ja chcę. Ja żyję. Ja — już.”