Μέσ' το μυαλό μου, βρίσκεσαι και πάλι, δεν ξέρω πο

Μέσ' το μυαλό μου, βρίσκεσαι και πάλι, δεν ξέρω ποια, φορά είναι αυτή, στα μάτια μου, απόλυτο σκοτάδι, το μόνο φως είναι η δική σου η μορφή. Είσαι γυναίκα που έχει πάρει το μυαλό μου, είσαι εσύ αγαπημένη Παναγιά, είσαι η ζωή μου η πνοή μου και το φως μου, χωρίς εσενα πως να ζήσω τώρα πια.