Każdy sam

Jedno szkło i jeden stół Głośny śmiech zagłuszał ból Miał nas chronić twardy mur Miał przetrzymać każdy szturm Wspólny ogień, wspólny dym Każdy mówił: „Wygram z nim” Pierwszy cios i pękł nam mur Drugi cios – ucichł nasz chór Przyjaciele, gdzie wasz głos Gdy się wali wspólny most Świat odwrócił nagle bieg Każdy wybrał własny brzeg Przyjaciele, pusty stół Zamiast ognia został chłód Piliśmy za wspólny czas, Teraz cisza, nie ma nas Numery śpią w zimnych szkłach Nikt nie dzwoni drugi raz Wielkie słowa, wielki plan Mimo odniesionych ran Miał być ogień, miał być żar Miał nas nie rozdzielić czas Jedna noc i jeden strach I już każdy poszedł sam Może jeszcze wróci dzień Ktoś zapuka: „To nie sen” Może jeszcze stanie ktoś Zamiast pleców poda dłoń Przyjaciele, gdzie wasz głos Gdy się wali wspólny most Świat odwrócił nagle bieg Każdy wybrał własny brzeg Przyjaciele, pusty stół Zamiast ognia został chłód Piliśmy za wspólny czas, Teraz cisza, nie ma nas