ака
Рок, скрипка, виолончель, энергично и игриво
00:00 / 00:00
Lyrics
(Ակորդներ, դանդաղ մատներով / Вступление, перебор)
Մի Արմենակ կար, հասարակ մարդ,
Դատական քաշքշուկի բովանդակ վառվեց:
Բախտը կարծես կշեռքն էր պահում,
Բայց նրա հետ խաղում էր խաբեբաների նման:
Սկսվեց հանգիստ՝ Վարչական, հոդված,
Մի երկու արձանագրություն, վերջ:
Սահմանապահը, խիստ հայացքով.
«Մուտքն արգելված է, քաղաքացի, արի տես»:
(Կրկներգ / Припев)
Վայ, Արմենակ ջան, Արությունյան,
Դու հայտնվեցիր մշուշի մեջ, ինչպես գառը մառան:
Ռուբանովն է փնտրում, Էլեկտրացանցն է գալիս,
Նովիկովան էլ հազարավոր է պահանջում:
(2-րդ տուն / Куплет 2)
Բայց Արմենակը մատով էր խփելի,
Դատարաններում ման գալը սովոր էր հո:
Մուտքի արգելքը չեղարկեց, ապացուցեց՝ ճիշտ եմ,
Առաջին նրբաբլիթը չկպավ, թեկուզ դժվար էր:
Միայն թե շունչ քաշեց. «Կյանքը լավանում է»,
Երկրորդ նորությունը գլխին ձյունի պես գալիս է:
Մեքենան, որ առել էր հավատարիմ մարդկանցից,
Հայտնվեց հետախուզման ցուցակում հենց էս պահից:
(Կրկներգ / Припев)
Վայ, Արմենակ ջան, Արությունյան,
Դու հայտնվեցիր մշուշի մեջ, ինչպես գառը մառան:
Ռուբանովն է փնտրում, Էլեկտրացանցն է գալիս,
Նովիկովան էլ հազարավոր է պահանջում:
(3-րդ տուն / Куплет 3)
«Բարեխիղճ գնորդ»,- դատարանը հաստատեց.
«Արմենակ ջան, դու մաքուր ես»,- այսպես վճռեց:
Մեքենան հանեցին հաշվառումից վերջապես,
Թվաց, թե վերջացավ այս կռիվն անվերջ:
Բայց չէ՛: Նոր պատուհաս եկավ գլխին.
«Էլեկտրացանց»-ը էլեկտրական մղձավանջ բերեց իր հետ:
Հայց տասը միլիոնի, առանց պայմանագրի գողություն,
Ասես Արմենակն էր հոսանք գողացել մութ գիշերություն:
(Կամուրջ / Бридж)
Առաջին ատյանում հաղթեց նա նորից,
Երկրորդում՝ բարկացան. «Հե՜յ, Չիբատկովա ջան, սպասի՛ր,
Դու տիրուհին ես, արի՛ փողը վճարի՛ր»:
Բայց կասացիան ասաց. «Կանգ առե՛ք, էս ամենը խաղ է»:
Ետ ուղարկեցին էնտեղ, որտեղից եկել էին,
Արմենակի գլուխն արդեն պտտվում էր հենց էդ օրվա մեջ:
(Կրկներգ / Припев)
Վայ, Արմենակ ջան, Արությունյան,
Էլեկտրացանցն է, Ռուբանովը, մշուշն անհայտ:
Չիբատկովան կողքին, կասացիան շուրջը,
Իսկ նա կանգնած է՝ իրավական ընկեր:
(4-րդ տուն / Куплет 4)
Եվ ահա, պարզ երկնքից մի կայծակ,
Նովիկովը եկավ, թղթերն ձեռքին թաց:
Հարյուր հազար ռուբլի, հայց առանց պատճառի,
Երևի կյանքը նշան է դրել հենց նրա վրա:
Նստած է Արմենակը, թղթերի մեջ խեղդված,
Հպարտությունը մնացել է, բայց նյարդերն արդեն մաշված:
Ամեն տեղ ճիշտ է, ամեն ինչ ապացուցել է,
Բայց ամեն անգամ մի նոր պատնեշ է գալիս:
(Ավարտ / Финал, замедление)
Ու մտածում է նա՝ գիշերվա խավարին նայած.
«Սա ճակատագիր է՞, թե՞ պետք է փախչել բոլորից:
Բոլորին դատարանում հաղթել եմ, բոլորին համոզել,
Բայց ո՞վ է հաջորդը, ինչ նոր պատմություն է ինձ սպասում...»:
Իսկ ինչ-որ տեղ մթության մեջ, ծիծաղելով անթաքույց,
Թղթեր են պատրաստում մի նոր խաղի համար նորից:
Միայն Արդարադատությունը, աչքերը կիսափակ,
Շշնջում է. «Դիմացի՛ր, Արմենակ ջան... էս կյանքն է, ոչ թե մահապատիժ, ընկեր»:
(Փաստաթղթերի թղթապանակի ընկնելու ձայն, 100 հազար ռուբլու մետաղադրամի զնգոց)