[Intro]

[Intro] (Instrumental Solo) [Verse 1] Cisza rani głębiej niż jakiekolwiek słowo, Gdy wołam Was — odpowiada tylko wiatr. Puste miejsca stoją przy mnie w rzędzie, A wczoraj jeszcze tu błyszczał Wasz świat. [Verse 2] W myślach wracam do chwil najprostszych, Do śmiechu, co rozjaśniał każdy dzień. Jak mam iść dalej bez Was, powiedzcie, Gdy połowa mnie odeszła w nieznany kierień. [Chorus] Dla tych, co odeszli — płacze dziś serce, Bo zabrał Was bezlitosny czas. Każda noc to rozmowa z niebem, Czy jeszcze kiedyś odnajdę Was. Dla przyjaciół, których nie ma wśród nas, Płonie pamięć — cicha, jak łza. [Verse 3] Tyle słów nie zdążyłem Wam powiedzieć, Tyle chwil uciekło jak dym w mgle. Czas nie leczy — on tylko uczy, Jak żyć z bólem, co w sercu mi się trzyma. [Verse 4] Czasem czuję, jakbyście byli blisko, Jakby ktoś szeptał: „Nie bój się, żyj dalej”. Lecz gdy odwracam się — znów jestem sam, A świat milczy, jakby nie było Was w nim wcale. [Chorus] Dla tych, co odeszli — płacze dziś serce, Bo zabrał Was bezlitosny czas. Każda noc to rozmowa z niebem, Czy jeszcze kiedyś odnajdę Was. Dla przyjaciół, których nie ma wśród nas, Płonie pamięć — cicha, jak łza. [Bridge] Jeśli gdzieś tam jesteście — poczekajcie, Jeszcze kiedyś przekroczę ten próg. Usiądziemy razem — jak dawniej, spokojnie, Bez bólu, bez ciszy, bez zbędnych słów. [Outro Chorus] Dla tych, co odeszli — śpiewa dziś dusza, Choć w gardle wciąż rośnie mi płacz. Bo prawdziwa przyjaźń nie umiera nigdy, Ona tylko odchodzi… by czekać gdzieś tam. [Outro] (Instrumental Solo)