Ulan ng damdamin (Cover)

[Verse 1] Sa ilalim ng ulap, ako’y naglalakad, Bitbit ang pangalan mong ‘di ko malimot. Bawat patak ng ulan, parang tinig mo, Bumubulong ng mga salitang “huwag kang lalayo.” Ang lamig ng hangin, parang yakap mong nawala, Ang bawat hinga ko, may bakas ng ating alaala. [Pre-Chorus] Sinubukang limutin, ngunit bawat sandali, Bumabalik ang gabi na ikaw ang kapiling ko noon. [Chorus] At sa bawat patak ng ulan, Naririnig ko pa rin ang iyong pangalan. Bawat tibok ng puso’y ikaw ang himig, Kahit lumayo, ikaw pa rin ang daigdig. At sa katahimikan ng gabi, Boses mo ang bumabasag sa dilim, ‘Di ko man hawakan muli, Damdamin ko’y sa’yo pa rin. [Verse 2] May liwanag sa bintana, pero puso ko’y anino, Hinahanap pa rin ang init ng ‘yong yakap, oh. Ang halakhak mo, parang tunog ng gitara, Na hanggang ngayon, sa isip ko ay tumutugtog pa. [Pre-Chorus 2] Sinubukang itago sa bawat kanta, Pero liriko ko’y ikaw pa rin ang simula. [Chorus] At sa bawat patak ng ulan, Naririnig ko pa rin ang iyong pangalan. Bawat tibok ng puso’y ikaw ang himig, Kahit lumayo, ikaw pa rin ang daigdig. At sa katahimikan ng gabi, Boses mo ang bumabasag sa dilim, ‘Di ko man hawakan muli, Damdamin ko’y sa’yo pa rin. [Bridge] Baka sa susunod na umulan, Mawala na ang sakit, mapalitan ng kapayapaan. Pero hangga’t bumubuhos pa ang langit, Puso ko’y umaasang ika’y babalik. [Final Chorus] At sa bawat patak ng ulan, Naririnig ko pa rin ang iyong pangalan. Bawat tibok ng puso’y ikaw ang himig, At kahit lumipas ang mga bituin, Sa katahimikan ng gabi, Boses mo ang awitin, ‘Di man kita muling masilayan — Ikaw pa rin… ang ulan ng damdamin.