(Zwrotka I – miękko, solo żeńskie)

(Zwrotka I – miękko, solo żeńskie) Nad bielą rzeki mgła się ściele, W wodzie tonie zimny czas, Słomiana Pani w nurtach drzemie, Już nie wróci między nas. Cicho ziemia pierś podnosi, Pęka lód i twardy sen, A nad domem skrzydło głosi — Nowy ogień, nowy dzień. (Refren – wspólnie, szeroko, z fletem odpowiadającym frazom) Leć, jaskółko, leć, Czarnym łukiem niebo znacz! Nieś nam słońce, nieś nam pieśń, Niech się budzi młody płacz. Oj Łado, daj nam krąg, Oj Jaryło, prowadź w tan! Niech się splata ziemi ton Z twoim światłem ponad łan! (Zwrotka II – delikatny rytm bębna obręczowego) Gdy pod strzechą gniazdo splatasz, Święty znak nad progiem lśni, Twoje skrzydła — dar od lata, Twoje oczy — blask od dni. W lesie szumi stary dąb, W nim się budzi Perunów grom, A Mokosz nić zieloną przędzie, Wplata życie w każdy dom. (Mostek – wolniej, niemal szept) Krąg się toczy, dłoń przy dłoni, Stopa miękko ziemi strzeże, Flet jak wiatr po wzgórzach dzwoni, Niesie modlitwę po bezkresie. (Refren – mocniej, z przytupem) Leć, jaskółko, wysoko leć, Niech się zbudzi w polu moc! Z tobą wraca słońca krew, Z tobą odchodzi chłodna noc. Oj Łado, daj nam krąg, Oj Jaryło, wznieś nam żar! Niech się rodzi z naszych rąk Nowy plon i nowy dar!