Puste Pokoje, Pełne Serca

[Intro] (Delikatne pianino przechodzące w dźwięk organów lub czystą gitarę elektryczną) [Verse 1] Wciąż widzę ślady małych stóp na korytarzu I kredki porozrzucane w pośpiechu na stole Dopiero co uczyłem cię marzeń i odwagi Dziś stoisz tu, w tej białej, dorosłej roli. Pamiętam, jak dłoń twoja w mojej się chroniła Gdy świat wydawał się zbyt wielki i obcy Dziś puszczam tę dłoń, choć serce mocniej bije Czas napisał scenariusz, którego nie da się cofnąć. [Chorus] To radosny smutek, to lęk pełen wiary Że miłość was poprowadzi przez mgły Dom staje się cichszy, pokoje zbyt duże Lecz wasze szczęście wyciera nam łzy. Idźcie przed siebie, budujcie swój świat My zostajemy – jak port, co zna wiatr. [Verse 2] Obcy głos w telefonie stał się tym najbliższym Nowe nazwisko, nowa droga, wspólny dach Zastanawiam się po cichu, czy dasz sobie radę Gdy życie rzuci kłody, gdy przyjdzie pierwszy strach. Ale patrzę w wasze oczy i widzę tę siłę Co kiedyś w nas płonęła, gdy wszystko się zaczęło Oddajemy cię miłości, nie tracąc ani chwili Z tego, co przez lata w nas obu dorastało. [Chorus] To radosny smutek, to lęk pełen wiary Że miłość was poprowadzi przez mgły Dom staje się cichszy, pokoje zbyt duże Lecz wasze szczęście wyciera nam łzy. Idźcie przed siebie, budujcie swój świat My zostajemy – jak port, co zna wiatr. [Bridge] (Narastający dźwięk perkusji i gitar – w wersji rockowej tu jest miejsce na solo) (W wersji organowej – podniosłe, wysokie tony) Nie bój się wracać, gdy zabraknie sił Nasze drzwi nie mają klucza dla was dwojga. Dziś budujecie dom z własnych wspólnych chwil Zmienia się tylko adres, nie nasza droga. [Guitar Solo / Organ Interlude] [Outro] Bądźcie szczęśliwi... Tylko tyle i aż tyle... (Dźwięk wycisza się do pojedynczych akordów pianina) Puste pokoje... pełne serca.