[Intro]

[Intro] (Instrumental Solo) [Verse 1] Cisza dziś krzyczy głośniej niż słowa, W pustych zakamarkach twarze Was mam. Śmiech wisi jak dym między wspomnieniami, Jakby czas zmarł w tamtym sam raz. Wasze kroki wciąż drżą na moich drogach, Choć szlak Wasz zginął w mgieł nieznanych. W sercu noszę rozmowy rozbite na kawałki, I ognisko, co wciąż dla Was świeci. [Chorus] Dla tych, co odeszli — świeci gwiazd tysiąc, W każdej z nich Wasz nieśmiertelny ślad. Nie ma dnia, bym nie mówił do nieba, Że wciąż jesteście tu — choć minął czas. Dla przyjaciół, których nie ma wśród nas, Płonie pamięć, której nie zgasi wiatr. [Verse 2] Stare zdjęcia blakną w ramkach z metalu, Kubek po kawie jeszcze pachnie tobą. Tyle słów utknęło w gardle jak kamienie, Milczenie zamyka mi drzwi do głosu. Nocą patrzę w gwiazdy bez końca, Może gdzieś tam słyszycie mój krzyk. Dajcie mi znak, przyjaciele, jeśli słychać, Że spotkamy się jeszcze gdzieś w niebie. [Chorus] Dla tych, co odeszli — świeci gwiazd tysiąc, W każdej z nich Wasz nieśmiertelny ślad. Nie ma dnia, bym nie mówił do nieba, Że wciąż jesteście tu — choć minął czas. Dla przyjaciół, których nie ma wśród nas, Płonie pamięć, której nie zgasi wiatr. [Bridge] A gdy przyjdzie mój ostatni poranek, I zamknę już ziemski próg za sobą, Usiądziemy znów razem przy ogniu, Jakby nie rozdzielił nas żaden los. [Outro Chorus] Dla tych, co odeszli — śpiewa dziś serce, Bo przyjaźń nie kończy się na tym szlaku. Gdzieś za czasem, za bólem, za ciszą, Znów się spotkamy — poczekajcie tam. [Outro] (Instrumental Solo)