Kiedy przyszłaś na świat, wszystko we mnie zmienił

Kiedy przyszłaś na świat, wszystko we mnie zmieniło się jak cichy cud. Zrozumiałam wtedy, czym jest miłość, która nie zna granic. Nauczyłaś mnie siły, której wcześniej w sobie nie widziałam. Dziś patrzę, jak rośniesz, jak idziesz swoją drogą — piękna, mądra i odważna — a ja stoję obok, dumna tak, że brakuje mi tchu. Gdy świat mnie przytłacza, Ty rozjaśniasz każdy mrok. Twoje oczy i Twoje słowa są miejscem, w którym odnajduję dom. Jesteś światłem, które wraca, gdy brakuje mi sił, lekiem na wszystko, co w życiu boli. Nie obiecam Ci, kochanie, że będę tu do końca Twojego życia, bo nikt z nas nie zna jutra. Ale przysięgam, że do końca moich dni możesz liczyć na moje dłonie, mój głos i moje serce. Zawsze znajdziesz we mnie oparcie, nawet gdy świat będzie drżał. Masz w sobie dobro rzadkie jak perła w piasku, uśmiech, który potrafi uleczyć jednym spojrzeniem. Twoje serce jest jak otwarte drzwi, a dusza świeci tak jasno, że rozświetla moje najciemniejsze dni. Każda podróż z Tobą to skarb, każda chwila jest bezcenna. Twój śmiech ożywia nawet najbardziej szare miejsca. Jesteś moją dumą, moim światłem, moją najpiękniejszą historią. Gdy patrzę na Ciebie, widzę wszystko, co w życiu najważniejsze, i dziękuję losowi, że mogę być Twoją mamą. A gdy kiedyś zwątpisz w siebie, pamiętaj — masz we mnie siłę, miłość i dom. Idź przed siebie z tym uśmiechem, który leczy, z sercem jaśniejszym niż gwiazdy. A ja będę tu, dopóki mogę, dopóki bije mój rytm — zawsze Twoja, zawsze obok, do końca moich dni.