We kennen elkaar nu vijf jaar

We kennen elkaar nu vijf jaar Maar het voelde nooit als toeval Vanaf dat eerste moment samenwerken Wist ik: jij bent bijzonder, Niet alleen om je interlands Niet om alles wat je al hebt bereikt Maar om wie jij bent als niemand kijkt Om je hart. Om je zachtheid in je kracht. Jij gaat altijd door Op de werkvloer In de zaal In elke ruimte waar jij binnenstapt Breng jij iets mee dat niet te leren is Maar soms vraag ik me af Wie vraagt dat eigenlijk aan jou? Hoe gaat het écht met je? Want schat— je bent nooit alleen. Ook niet in stilte. Ook niet op afstand. Ook niet als je denkt dat je het zelf moet dragen. Je bent nooit alleen. Soms spreken we elkaar veel Soms minder Soms vliegen weken voorbij En soms pak ik mijn telefoon Gewoon om jouw stem te horen Niet voor het “gaat goed hoor” Maar voor het echte antwoord Want onze vriendschap Is mij te belangrijk Om alleen maar oppervlakkig te zijn Afstand is oké Stilte is oké Het leven beweegt Maar wat niet beweegt Is dit: Ik ben er. Als je valt Als je twijfelt Als je sterk moet zijn voor iedereen Behalve voor jezelf je bent nooit alleen. Niet vandaag. Niet morgen. Niet in welke storm dan ook. Wat er ook verandert Wat er ook schuurt Schat, je bent nooit alleen.