Stuk van mijn hart

Jouw naam zingt na in stille kamers waar eens gelach door muren brak. De tijd, die sluwe dief van warmte, wist hoe hij mij ‘t scherpste stak. We dronken dromen uit één beker benoemden toekomst zonder zorg. Nu fluistert wind jouw oude woorden die hij trouw voor mij opborg. Er is geen dag dat ik niet even naar jouw plek kijk zonder doel alsof jij zó gaat binnenstappen, en zitten op je oude stoel ‘k Bewaar je in herinneringen, in élk lied, in traan en lach. Jouw bijzijn zal ik blijven missen in ieder deeltje van mijn dag.