ζισισ

Πόσα να ‘ταν όνειρα και πόσα να ναι αλήθεια Πολλές φορές ξυπνώ και πολλές φορές γυρνώ Στο παρελθόν, στο μέλλον, ψάχνω παντού εγώ Αυτό που θα με κάνει να εξελιχθώ Αυτό που εγώ δεν θέλω είναι του φόβου η κυριαρχία γιατί μετά μαθαίνεις να ζεις σαν να’ναι αργία Πως ζεις εσύ αυτό που σου ‘χει δωθεί πως ζεις εσύ σ’αυτό που έχεις γεννηθεί Ο εαυτός μου ήμουν και έχασα πολλούς Αλλά έξυπνος ήμουν Και βρήκα πιο πολλούς Μακρυά από την οικογένεια γενήθηκα εγώ Σε έναν τόπο χωρίς όρια βρέθηκα να ζω Δεν αλλάζω εγώ για κανενός άλλου το εγώ Ελευθερία η θάνατος λέγαν οι παλιοί Με δύναμη και πείσμα Ζω εγώ τη ζωή Στου κόσμου μας τον δρόμο εγώ γερά πατώ Και δεν ακούω σχόλια η δηθενισμό Και αν νιώσω ότι δεν ανήκω, η ότι είμαι αλλιώς Το χαίρομαι γιατί νιώθω ξεχωριστός