Zwrotka 1)

Zwrotka 1) Zegar tyka, godzina czwarta Karta w zeszycie wciąż nieotwarta „Kuba, do lekcji!” – wołam sto razy A on w tablecie szuka oazy Proszę po dobroci, proszę też surowo A on mi potakuje, niby mądrą głową Lecz zanim usiądzie, zanim pióro weźmie Mija wieczność cała, czuję się jak we śnie. (Refren) O Kuba, Kuba! To nie są żarty! Zeszyt do matmy wciąż niezapisany, uparty! Gdy już zaczynasz, to na „odwal się” Byle by skończyć, byle zamknąć je! Skaczesz po domu jak małpa w zoo Zaraz nam sufit spadnie na głowę, oho! (Zwrotka 2) Wreszcie jest progres! Siedzi przy blacie Lecz to, co stworzył – marnie to widzę, bracie! Trzy bazgroły na krzyż, błąd goni błąd Chcę go odpytać, chcę sprawdzić ten prąd I nagle... dramat! Nagłe objawienie! Kuba ma w oczach wielkie przerażenie „Mamo, ja muszę! Teraz! W tej minucie!” I już go nie ma, słyszę tylko kapci tupnięcie. (Mostek) W toalecie cisza, mija kwadrans długi Chyba tam rozwiązuje światowe usługi? Wołam przez drzwi: „Kuba, co z tą datą?!” A on: „Jeszcze chwilę! Brzuch mnie boli, tato!” Gdy w końcu wyjdzie, znów zacznie fikołki Zamiast nauki – w głowie tylko koziołki. (Refren) O Kuba, Kuba! To nie są żarty! Zeszyt do matmy wciąż niezapisany, uparty! Gdy już zaczynasz, to na „odwal się” Byle by skończyć, byle zamknąć je! Skaczesz po domu jak małpa w zoo Zaraz nam sufit spadnie na głowę, oho! (Zakończenie) Lekcje skończone? No, powiedzmy, że tak... Kuba ma spokój, a my – nerwowy brak! Jutro od nowa ta sama zabawa... Kuba, ty małpko, to nie jest prosta sprawa!