Wianki3(Cover)

[Zwrotka 1] Gdy księżyc srebrny nad rzeką stał, A wiatr po zbożach cicho grał, Dziewczęta w kręgu splatały los Z ruty, z mięty i z polnych róż. Wianek za wiankiem – krąg jak czar, Każdy z nich skrywał sekretny dar. W warkocz wpleciony szeptany znak: [Namiętny Szept] „Niech mnie odnajdzie ten jedyny.” [Refren] Płyń, wianku, po wodzie, płyń, Niech nurt cię niesie przez noc i dym. Jeśli cię złowi czyjaś dłoń, Połączysz serca jak ognia krąg. Wianek to obietnica i ślad, Co w letnią noc odmienia świat. [Zwrotka 2] Na brzegu chłopcy – udają śmiech, Lecz każdy zerka w ciemności bieg. Który wianek bliżej przypłynie, Czy los go dziś z kimś nie ominie? Jedne wianki kręcą się w krąg, Inne w trzcinach znajdą schron. Gdy świeca w wianku jasno lśni, To znak, że miłość rozproszy sny. [Refren] Płyń, wianku, po wodzie, płyń, Niech zioła niosą ich cichy hymn. Bylica, lawen dy cień, Niech splotą serca jak noc i dzień. Wianek to tajemnic warkocz spleciony, Z nadziei, z ognia i z zielonej korony. [Zwrotka 3] Bywało, że wianek tonął w mrok, A śmiech rozlewał się wokół co krok. Bo jeśli zatonął – to znak od wód, Że trzeba cierpliwości, nie samych złud. Lecz gdy dwa wianki splotły się w dal, Starzy mówili: „To dobry znak.” A ogień trzaskał, iskry w tan, I w kręgu wianków rodził się plan. [Bridge – spokojniej] W każdym listku, w każdym źdźble, Było zaklęcie ukryte we mgle. Wianek nie tylko z kwiatów i traw – Lecz z marzeń, co niesie pradawny staw. [Refren – finał] Płyń, wianku, po wodzie, płyń, Nieś w sobie szept i dziewczęcy śmiech. Jeśli cię złowi przeznaczenia dłoń, Rozkwitnie lato jak złoty plon. Bo w noc, gdy ogień z wodą grał, Wianek o miłość świat się stał.