De Stille Storm

De Stille Storm Couplet 1 Daar zit je dan.. De hele dag thuis maar niks gedaan... Zoveel tijd.. Zoveel spijt.... Je vindt geen mogelikheid.. Je zit alleen maar in ie hoofd... Het is vol, het is chaos en het is doods... Maar morgen... Morgen wordt het beter.. Dat heb ik mezelf beloofd.. Bridge (Spanning bouwt op) De zon zakt weg.. De straat wordt stil... De muren komen op me af tegen miin wil... Ik hoor de klok, hij tikt de uren dood, De berg met taken wordt alleen maar groter... Rood.. Het licht gaat uit, De paniek slaat toe. Ik ben zo ontzettend dood.... Dood, en doodmoe... Refrein (De ontlading - BAM!) HET SCHREEUWT IN MIJN H0OFD. MAAR IK STA STIL ER ZIT GEEN BEWEGING IN MIJN EIGEN WIL! DE DAG IS VOORBIJ. WEER NIETS GEDAAN, IK KAN DEZE STRIJD NIET ALTIJD MAAR AAN! Couplet 2 (Het onbegrip) Ze zeggen: "Pak het aan, het is toch niet zo zwaar?" Zet gewoon die eerste stap dan ben je bijna klaar.' Hun woorden zijn als pijlen, ze landen in miin vlees. Hun woorden zijn als pijlen, ze landen in mijn vlees, want zij zien alleen de stilte naar nooit miin diepste vrees. Ze noemen het een keuze, ze noemen het gemak terwijl ik langzaam bezwijk onder het gewicht van dit dak. Tussenstuk (De breekbare hoop) (Heel rustig en ingetogen, En toch... blijf ik hopen op een dag dat het lukt, dat de last van deze chaos me niet langer drukt Een wens naar normaal, een droom die ik niet laat gaan... Outro (De nekslag, (Muziek wordt heel klein er breekbaar) (Muziek wordt heel klein er breekbaar) Ik zei dat het morgen weer beter zou gaan.. Maar ik weet nu al, ik kan het niet aan.... Niet vandaag, niet morgen.. Mijn pijn houd ik verborgen.. Het gaat me niet lukken, de cirkel is rond.. Ik blijf weer liggen, hier op de grond. Stilte... Tussenstuk 2 eindstuk En toch... blijf ik hopen op een dag dat het lukt, dat de last van deze chaos me niet langer drukt Een wens naar normaal, een droom die ik niet laat gaan...