[Refren]

[Refren] Niosę w sobie iskrę, co rozświetla każdy dzień, A gdy tworzę — czuję moc, jakby spadał ze mnie cień. Szeptam "Árkun velesh", gdy zaczyna rodzić się sen, Bo mój głos, choć niski, niesie dobro zamiast łez. [Zwrotka 1] Wchodzę w rytm jak w świątynię, gdzie pomysły płyną w takt, Każdy wers to moja droga, każdy bit to nowy akt. Kreatywność w moich dłoniach zmienia świat na nowy kształt, A gdy mówię "Túr-an eshkar", czuję jak wraca mi hart. Nie potrzebuję gniewu, by podnosić własny grunt, Bo spokojny, dobry vibe daje więcej niż ten bunt. Kiedy serce gra melodię, a w nim rośnie cichy prąd, Szeptam "Elnar súrath", i już wiem — to dobry front. [Refren] Niosę w sobie iskrę, co rozświetla każdy dzień, A gdy tworzę — czuję moc, jakby spadał ze mnie cień. Szeptam "Árkun velesh", gdy zaczyna rodzić się sen, Bo mój głos, choć niski, niesie dobro zamiast łez. [Zwrotka 2] Dobre uczucia płyną, jakby miały własny ryt, Wchodzą w ciało, robią klik — i już wiem, że chcę tak żyć. Każdy pomysł to jak błysk, który w głowie robi switch, A gdy mówię "Súmari ethal", mogę tworzyć bez granic. Nie ma tu ciemnych chmur — tylko jasny, prosty vibe, Co podnosi cię do góry, jakbyś miał niewidzialny flight. Tworzenie to mój żywioł, moja droga, mój własny raj, A zaklęcie "Dúr-esh malai" niesie światło tak jak maj. [Refren] Niosę w sobie iskrę, co rozświetla każdy dzień, A gdy tworzę — czuję moc, jakby spadał ze mnie cień. Szeptam "Árkun velesh", gdy zaczyna rodzić się sen, Bo mój głos, choć niski, niesie dobro zamiast łez.