K

(Intro) (Głęboki, kinowy sub-bas, który niemal wibruje w klatce piersiowej. Gitara elektryczna gra tylko jeden, długi akord z efektem "swell" – dźwięk narasta powoli, jak mgła.) ​(Zwrotka 1) Wszystkie światła miasta zgasły gdzieś w tle Został tylko ten rytm, w którym od lat gubię się. Od czternastego kwietnia, tamten pierwszy świt Przez dwa tysiące dziewięćset osiemdziesiąt dwa dni – to my. Nie pytaj mnie o drogę, ja znam na pamięć Twój ślad W Twoich oczach widzę wszystko, czego nie dał mi świat. ​(Pre-chorus) (Wchodzi miarowy, "mokry" bit – przypominający bicie serca. Harmonogramy wokalne stają się gęstsze.) To nie jest taniec na pokaz, to nasza grawitacja Cierpliwa miłość, najtrudniejsza racja. Trzymam Cię mocno, jakby jutra miało nie być Nauczyliśmy się w tej ciszy nareszcie żyć. ​(Refren) (Eksplozja dźwięku, ale wciąż w niskich rejestrach. Lush harmonies – jak ocean głosów dookoła.) Zatrzymajmy ten moment, niech trwa osiem lat w jedną noc Czuję Twój puls, Twoją kojącą moc. Głęboki bas, czysty ton – tylko Ty jesteś moim domem Wszystkie nasze wczoraj, dzisiaj w jedno splecione. Dwa tysiące dziewięćset osiemdziesiąt dwa... A ja wciąż chcę więcej Twojego tchu. ​(Zwrotka 2) (Gitara elektryczna zaczyna grać delikatny, bluesowy motyw w wysokich rejestrach, kontrastując z niskim basem) Pamiętasz te burze? I te słońca nad nami? Pisaliśmy tę historię własnymi rękami. Czerwiec pachnie obietnicą, która wreszcie się spełnia Każda blizna i uśmiech – to jest nasza pełnia. Jesteś moim "zawsze", bez zbędnych pytań i dat Choć minęło osiem, chcę kolejnych stu lat. ​(Bridge) (Muzyka niemal znika. Zostaje tylko pulsujący bas i Twój głos, bardzo blisko mikrofonu) 14 kwietnia... pierwszy krok. 13 czerwca... ten wspólny skok. Pomiędzy nimi – całe nasze życie. (Głośniejszy powrót wszystkich instrumentów) Słyszysz? To serce bije nienasycenie! ​(Refren) Zatrzymajmy ten moment, niech trwa osiem lat w jedną noc Czuję Twój puls, Twoją kojącą moc. Głęboki bas, czysty ton – tylko Ty jesteś moim domem Wszystkie nasze wczoraj, dzisiaj w jedno splecione. ​(Outro) (Pogłos staje się coraz większy, instrumenty powoli się rozmywają) Osiem lat... Prawie trzy tysiące dni... I wciąż to Ty. (Ostatnie uderzenie basu, które wybrzmiewa przez kilka sekund)