Wierzba

Zwrotka I Nad brzegiem rzeki cicha mgła, Wierzba włosy w wodzie tka, Szepce liści srebrny ton, Niesie dawnej ziemi plon. W korze drzemie leśny szept, Gorzki smak i życia chleb, Matki ręce, ognia żar, Strzegą domu, strzegą dar. Refren (chór, szeroko, rytualnie) Hej, wierzbo biała, strażniczko snów, Daj nam zdrowie z dawnych słów, Niech popłynie twoja moc, Przez najkrótszą letnią noc. Hej, wierzbo stara, ziemi znak, Oddal chorobę, oddal strach. (Flet – krótka melodyjna odpowiedź) Zwrotka II Gdy gorączka pali skroń, Kora niesie chłodną dłoń, W garncu wrze ziołowy czar, Leśny ogień, wody dar. Przy kołysce czuwa cień, Gałąź chroni nowy dzień, Czerwoną nić wiąże wiatr, By nie zbłądził duszy ślad. Refren (mocniej, z bębnem obręczowym) Hej, wierzbo biała, strażniczko snów, Daj nam zdrowie z dawnych słów, Niech popłynie twoja moc, Przez najkrótszą letnią noc. Hej, wierzbo stara, ziemi znak, Oddal chorobę, oddal strach. (Bridge – wolniej, tajemniczo, sam flet i niski śpiew) Tam gdzie woda z cieniem gra, Dusza drogę swoją zna, Między światem, między dniem, Wierzba stoi cichym tchem. Ostatni refren (podniesienie tonacji, pełny chór) Hej, wierzbo biała, mocy krąg, Połącz ziemię z nurtem rąk, Niech odrodzi się nasz dom, W liści srebrzysty ton. Hej, wierzbo stara, prowadź nas, Przez noc, przez ogień, przez czas. (Outro – długi motyw fletu, szum rzeki cichnie)